Lopende zaken

Het is bijna drie weken geleden dat we de nieuwe kinderen in huis namen. Er is veel gebeurd in die drie weken.

Eerst het slechte nieuws…

Van drie kindjes hebben we ‘afscheid’ moeten nemen. Betty, het allerkleinste, is terug meegenomen door de moeder. De reden hiervoor is even absurd als gruwelijk. De moeder woont samen met enkele mannen op straat, die haar beschermen. Ze heeft, waarschijnlijk onder druk, Betty terug meegenomen. Simpelweg omdat ze meer geld verdient met een baby in haar armen, dan zonder. Nu kan ze aan haar beschermers weer meer afstaan…

Wondu en Tamerat, twee broers met een afschuwelijke geschiedenis, waren te hard op hun vrijheid gesteld. Bedelaars hebben een enorme vrijheid op straat. Ze verdienen geld en kopen er hun eigen eten mee. Ze slapen waar en wanneer ze willen. Wij nemen dat van hen af. Ze wilden weg, en nu zien we ze bijna dagelijks op straat, vrolijk en blij, wuivend naar ons. We weten niet of z ooit nog terug willen komen. Soms wel, soms niet precies.

Maar er zijn weer twee jongens bijgekomen, en nu geraken ze allemaal gesetteld. De veranderingen die ze ondergaan zijn niet te schatten. Twee weken waren alle kinderen thuis, het was krokusvakantie. In die twee weken zijn ze zo intensief begeleid geweest: door het personeel, de vrijwilligers, maar vooral: door elkaar. De kinderen die er al langer zijn leggen alles uit aan elkaar. Zijn maken aan de nieuwe duidelijk dat ze echt voor altijd zullen geholpen worden, dat is niet iets wat je als volwassene kan uitleggen. Ze helpen elkaar studeren. Misschien is het moeilijk om in te beelden, maar een kind van acht dat drugs gebruikte op straat, en dan opeens in een thuis terecht komt, na een week rustig slaapt, speelt, het alfabet leert,… het is een mirakel, en onbeschrijfelijk mooi.

Soms doen alle kindjes een middagdutje, hoe oud of hoe jong ze ook zijn, de geborgenheid is er.
Maandag gaan ze allemaal, ook de nieuwe kinderen, naar school. vandaag hebben ze daarover uitleg gekregen, een boekentas gekregen en ze zien het echt allemaal zitten.
Ze spelen! Ze delen hun speelgoed, de grote kinderen spelen met de kleintjes. De nieuwelingen met de ouderen, jongens met meisjes.
Alle meisjes slapen nu samen in de grote slaapkamer, ze hebben er echt hun paradijs van gemaakt. Er hangen zelfs posters van Jezus op.
Beniyam, nog altijd onze Benjamin, weent niet meer als hij niet in de bajaj (tuktuk) mag meerijden, het is zo’n brave…

Ik ga er nog twee weken heel hard van genieten, en dan kom ik nog eens dag zeggen in België.

Liefs,

Johan

3 thoughts on “Lopende zaken

  • By Grethe -

    Jullie leveren daar echt mooi werk .
    Je familie zal al uitkijken naar je thuiskomst .
    Groetjes uit het koude thuisland!

  • By graham -

    Great story………also very sad but the light shines!!!

  • By Sabine, Johan, Dries en Kato -

    Dag Johan,

    Dit is weer heel aangrijpend! Ik lees hier af en toe en telkens ben ik ontroerd door wat je allemaal al bereikt heb! Dikke pluim aan iedereen ginder! 🙂

    Liefs
    Sabine en co

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *